
8 grudnia miałem okazję wyjść ze strefy komfortu. Pierwszy raz stanąłem przed publicznością dzieląc się historią swojego życia. Dla wielu z Was pewnie to nic takiego, dla mnie - wielka sprawa. Miałem mówić o drodze do swojego sukcesu...

Działo się to onegdaj przed wiekami całymi i na dalekich lądach...
Gwiezdne Wojny jeszcze nie weszły do kin a szaleństwo większe niż przed świętami. Jestem pewien, że w tym roku przyćmią nawet Kevina, czyli nasz prawie narodowy symbol świąt. Każdy, kto tylko może, chce sobie ukroić kawałek tego tortu. Ja też, ale o tym za chwilę.

Z pewnością zdarza Ci się przechodzić okresy obniżonej sprawności umysłowej czy wręcz wypalenia. Może nie takiego totalnego, ale wystarczającego, żeby gapić się godzinę w ekran i nie postawić nawet jednej kreski. Zwłaszcza latem. Klienci potrzebują projektów na wczoraj, pełnej kreatywności i nietuzinkowych pomysłów, a Ty jedyne o czym możesz myśleć, to zimne piwo w cieniu palm. Czy są jakieś sposoby, żeby pobudzić tą umysłową stagnację?

Prawdę mówiąc nie spodziewałem się tego, ale kolorowanki dla dorosłych przeżywają boom. O ile w przypadku dzieci jest to zrozumiałe, bo poznają kolory, bo uczą się nie wychodzić poza linię. Ale dorośli? O co chodzi?

Dzisiaj trochę humorystycznie. Wygrzebałem znalezione gdzieś w różnych miejscach dowcipy związane z fotografią a szkoda byłoby je wyrzucić. Część jest trochę zdezaktualizowana, kto jeszcze pamięta, czym była klisza i do czego służyła?

Mówi się, że jak coś (ktoś) jest do wszystkiego to jest do niczego? Co więc można powiedzieć o mnie, kiedy zajmuję się setką różnych rzeczy i próbuję kolejnych? Ale nic na to nie poradzę, że tyle tematów mnie kręci :)

Jeśli masz co najmniej 30 lat, to na pewno pamiętasz program Sonda prowadzony przez nieżyjących już Andrzeja Kurka i Zdzisława Kamińskiego, który emitowany był przez TVP w latach 1977-1989.

Pamiętam, że gdy wchodził nowy sposób licencjonowania, twierdziłem, że to ZUO. Na wszystkich forach gdzie się udzielałem, tylko dwie osoby zgadzały się z moim zdaniem, reszta odpisywała, że jestem głupi.

Rysowaniem i grafiką interesowałem się od zawsze. Chyba jak każdy dzieciak zamalowałem całą stertę kartek i dorysowywałem wąsy każdej osobie na zdjęciach w gazecie. Potem trochę mi przeszło i zamiast szkół plastycznych ukończyłem technikum i politechnikę. Od jakiegoś roku jednak znowu męczę ołówek i tablet ze skutkami różnymi.